Το πιο επικίνδυνο πράγμα στον παιδικό αθλητισμό δεν είναι η ήττα

 Η ήττα είναι μέσα στο παιχνίδι. Θα έρθει, όπως θα έρθει και η νίκη. Είναι μέρος της διαδρομής και, όσο κι αν κάποιες φορές πονάει, είναι ίσως από τα πιο χρήσιμα μαθήματα που μπορεί να πάρει ένα παιδί μέσα από τον αθλητισμό.

Υπάρχει όμως κάτι που με προβληματίζει περισσότερο.

Γονείς, σταματήστε να κάνετε αυτό μετά τον αγώνα του παιδιού σας!

Έχει τελειώσει ο αγώνας και το παιδί μπαίνει στο αυτοκίνητο.

Και πολλές φορές, χωρίς να το καταλάβουμε, η πρώτη μας κουβέντα είναι:

«Πόσους πόντους έβαλες;»

«Γιατί δεν έπαιξες περισσότερο;»

«Γιατί έχασες εκείνο το σουτ;»

«Ο προπονητής γιατί σε έβγαλε;»

«Κόουτς, γιατί δεν παίζει το παιδί μου;» – Η αλήθεια πίσω από τον πάγκο στις ακαδημίες μπάσκετ

Του Κώστα Τσάδαρη 

Youth Basketball Development Coach

Είναι ίσως η πιο συνηθισμένη ερώτηση που ακούει ένας προπονητής στις ακαδημίες…

«Κόουτς, γιατί δεν παίζει το παιδί μου;»

Μια ερώτηση που τις περισσότερες φορές δεν γίνεται από κακή πρόθεση. Ο κάθε γονιός έρχεται στο γήπεδο για να δει το παιδί του. Θέλει να το καμαρώσει, να το δει να αγωνίζεται, να χαμογελά και να αισθάνεται μέλος της ομάδας. Όταν, λοιπόν, περνάει το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα στον πάγκο, είναι λογικό να στενοχωριέται και να αναρωτιέται τι συμβαίνει.