Έχει τελειώσει ο αγώνας και το παιδί μπαίνει στο αυτοκίνητο.
Και πολλές φορές, χωρίς να το καταλάβουμε, η πρώτη μας κουβέντα είναι:
«Πόσους πόντους έβαλες;»
«Γιατί δεν έπαιξες περισσότερο;»
«Γιατί έχασες εκείνο το σουτ;»
«Ο προπονητής γιατί σε έβγαλε;»
Το κάνουμε από ενδιαφέρον. Το κάνουμε γιατί θέλουμε το καλύτερο για το παιδί μας.
Όμως πολλές φορές το παιδί δεν χρειάζεται εκείνη τη στιγμή ούτε ανάλυση ούτε συμβουλές.
Χρειάζεται απλά τον γονιό του.
Ένας αγώνας για ένα παιδί είναι ήδη αρκετή πίεση. Έχει προσπαθήσει, έχει αγχωθεί, μπορεί να έκανε λάθη, μπορεί να κέρδισε, μπορεί να έχασε.
Όταν τελειώσει το παιχνίδι, χρειάζεται λίγο χρόνο να ηρεμήσει.
Δεν είναι ανάγκη να του εξηγήσουμε εμείς τι έκανε σωστά και τι έκανε λάθος.
Αυτό είναι δουλειά του προπονητή.
Ο ρόλος του γονιού είναι διαφορετικός.
Να είναι εκεί.
Να στηρίζει.
Να δίνει στο παιδί την ασφάλεια ότι είτε έβαλε 20 πόντους είτε δεν έβαλε κανέναν, η αγάπη και η αποδοχή του γονιού δεν αλλάζουν.
Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό.
Μην συγκρίνετε το παιδί σας με τα άλλα παιδιά.
«Ο άλλος έβαλε περισσότερους πόντους.»
«Ο άλλος παίζει βασικός.»
«Ο άλλος είναι καλύτερος.»
Αυτές οι συγκρίσεις μπορεί να φαίνονται μικρές σε εμάς, αλλά για ένα παιδί μπορούν να γίνουν τεράστιες.
Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό.
Άλλο παιδί θα εξελιχθεί γρήγορα και άλλο θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο. Άλλο θα έχει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και άλλο θα χρειαστεί περισσότερη υποστήριξη.
Το σημαντικό είναι να μην σταματήσει να αγαπάει αυτό που κάνει.
Γιατί αν κάποια στιγμή το παιδί αρχίσει να πηγαίνει στην προπόνηση μόνο και μόνο επειδή φοβάται ότι θα απογοητεύσει τους γονείς του, τότε έχουμε χάσει κάτι πολύ σημαντικό.
Ο αθλητισμός πρέπει πρώτα απ' όλα να είναι χαρά.
Μέσα από το γήπεδο το παιδί θα μάθει να συνεργάζεται, να προσπαθεί, να χάνει, να κερδίζει, να κάνει λάθη και να συνεχίζει.
Και αυτά είναι μαθήματα που θα του μείνουν για όλη του τη ζωή.
Γι' αυτό, την επόμενη φορά που θα τελειώσει ένας αγώνας, δοκιμάστε κάτι πολύ απλό.
Μην ρωτήσετε αμέσως για το σκορ.
Μην ρωτήσετε πόσους πόντους έβαλε.
Μην αρχίσετε την κριτική.
Ρωτήστε μόνο:
«Πέρασες καλά σήμερα;»
Και αν το παιδί χαμογελάσει και σας πει «ναι», τότε ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο αποτέλεσμα του αγώνα.
Γιατί στο τέλος, τα παιδιά δεν θα θυμούνται όλους τους πόντους που έβαλαν.
Θα θυμούνται όμως ποιοι ήταν δίπλα τους.
— Coach Tsadaris Kostas
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου